W Księżówce w Zakopanem odbywają się rekolekcje i szkolenie księży kapelanów Ordynariatu Polowego. Rekolekcjom przewodniczy ks. Mirosław Tosza, założyciel Wspólnoty Betlejem w Jaworznie, od wielu lat związany z posługą wśród osób ubogich i bezdomnych. Nauki rekolekcyjne koncentrują się wokół czterech postaw: wielkoduszności, ducha służby, wysokich aspiracji i głębokich uczuć.
Rekolekcje rozpoczęła Msza św., podczas której biskup polowy zachęcił kapelanów do otwarcia serc na działanie Boga. Przypomniał, że Bóg szanuje wolność człowieka i nie wchodzi w jego życie bez jego zgody. Ks. Mirosław Tosza w homilii mówił natomiast o potrzebie powrotu do „pierwszego spojrzenia” Jezusa – spojrzenia pełnego miłości, którym Chrystus powołuje człowieka, aby poszedł za Nim.
Podczas pierwszej wieczornej konferencji rekolekcjonista podzielił się świadectwem swojego powołania oraz doświadczeniem życia i służby wśród ubogich i bezdomnych. Nawiązując do ewangelicznej sceny cudownego połowu ryb, mówił o Piotrze wracającym po całonocnym, bezowocnym połowie. Jego zmęczenie zestawił z doświadczeniem człowieka, który po trudzie i „nocnej służbie” może mieć poczucie, że jego wysiłek nie przynosi spodziewanych owoców. To właśnie w takiej chwili Piotr spotyka Chrystusa i słyszy wezwanie, aby ponownie zarzucić sieci.
Ks. Tosza wskazał również na cztery cechy żołnierza, do których – jak przypomniał – odwoływał się papież Leon XIV: wielkoduszność, duch służby, wysokie aspiracje oraz głębokie uczucia. Rekolekcjonista podkreślił, że postawy te potrzebują mocnego fundamentu – Bożej łaski, dzięki której człowiek może z miłością ofiarować swoje życie Bogu i bliźnim.
Wielkoduszność i duch służby
Drugiego dnia rozważania skupiły się na dwóch pierwszych postawach. Podczas porannej konferencji ks. Tosza mówił o wielkoduszności rozumianej jako hojność. Piotr nad Jeziorem Galilejskim spotyka Boga wielkodusznego – Boga, który daje człowiekowi znacznie więcej, niż ten może oczekiwać. Przebywanie z takim Bogiem przemienia człowieka i uczy go podobnej hojności: błogosławienia zamiast złorzeczenia oraz przebaczenia pomimo doznanych urazów.
Rekolekcjonista podkreślał znaczenie adoracji, która pozwala przyjmować Bożą hojność i uczy odpowiadać na nią własnym życiem. Źródłem wielkoduszności nie jest bowiem jedynie ludzki wysiłek, ale doświadczenie Boga, który pierwszy obdarowuje człowieka.
Tematem kolejnej konferencji był duch służby. Ks. Tosza zachęcał kapelanów, aby patrzyli na służbę ludziom nie tylko jako na obowiązek wynikający z pełnionej funkcji, lecz jako na istotny element kapłańskiej i kapelańskiej tożsamości. Wzorem takiej postawy jest Chrystus umywający nogi swoim uczniom. Rekolekcjonista obrazowo zauważył, że odmawiając służby, człowiek niejako „bierze rozwód z własną duszą”.
Do tematu wielkoduszności i służby ks. Tosza powrócił podczas Eucharystii. Wskazał, że liturgia ukazuje Boga, który sam służy człowiekowi, zastawiając dla niego stół swojego słowa oraz Ciała i Krwi Chrystusa. Przywołał postać św. Brata Alberta Chmielowskiego, którego niezwykła hojność wobec ubogich wyrastała ze spotkania z Chrystusem w Eucharystii. Zadaniem chrześcijanina jest – jak podkreślał rekolekcjonista – samemu stawać się „Eucharystią dla innych”, czyli darem ofiarowanym z miłości.
Wysokie aspiracje i głębokie uczucia
Trzeciego dnia rekolekcji tematem rozważań były wysokie aspiracje. Ks. Tosza wskazywał, że chrześcijańskie aspiracje nie mogą ograniczać się do zdobywania pozycji czy uznania. Przywołał ewangeliczną prośbę synów Zebedeusza, którzy pragnęli zasiąść po prawej i lewej stronie Jezusa w Jego królestwie. Zestawił ją z najważniejszym pragnieniem samego Chrystusa – wypełnieniem do końca woli Ojca.
Rekolekcjonista zwrócił uwagę na źródłosłów słowa „aspiracja”, związany z oddechem, tchnieniem i duchem. Zachęcał kapelanów do postawienia sobie pytań: „Dla kogo oddycham? Dla kogo żyję? Czy jest nim Jezus?”. Przypomniał jednocześnie wezwanie, aby nie gasić Ducha i pozwolić, by to On nadawał kierunek ludzkim pragnieniom.
Ostatnia z czterech konferencji poświęcona została „głębokim uczuciom”. Ks. Tosza mówił przede wszystkim o współczuciu – postawie, w której cierpienie i potrzeba drugiego człowieka poruszają człowieka do głębi i prowadzą do konkretnego działania. Tak rozumiane współczucie nie kończy się na emocji, ale staje się postawą, poprzez którą można drugiego człowieka podnosić i „budzić do życia”.
W czasie rekolekcji ks. Mirosław Tosza wielokrotnie odwoływał się do własnych doświadczeń życia z osobami ubogimi i bezdomnymi. Ważnym punktem jego rozważań była postać św. Brata Alberta oraz jego radykalna służba potrzebującym. Rekolekcjonista przywoływał także Testament św. Franciszka z Asyżu, którego 800. rocznica śmierci przypada w 2026 r., wskazując na franciszkańskie doświadczenie spotkania z ubogim i odrzuconym jako drogę przemiany serca.
Po zakończeniu części rekolekcyjnej kapelani uczestniczą także w szkoleniach. W programie znalazły się m.in. zajęcia dotyczące udzielania pierwszej pomocy psychologicznej w sytuacji działań bojowych, postępowania w zespole powiadamiania oraz ceremoniału wojskowego. Spotkanie zakończy w piątek odprawa z biskupem polowym.
Ks. ppłk Maksymilian Jezierski
Fot. por. Jarosław Zacharzewski
Źródło: https://ordynariat.wp.mil.pl/aktualnosci/2026/wrzesien-2026/rekolekcje-i-szkolenie-ksiezy-kapelanow-ordynariatu-polowego-w-zakopanem/
