Tekst pochodzi z Portalu zakopiańskiego
Idziemy w górę Alei Przewodników. Po prawej stronie mijamy teren stadionów Ośrodka Sportowego i dochodzimy do Ośrodka Wypoczynkowego i Rekolekcyjnego Episkopatu Polski – „Księżówka” (Al. Przewodników Tatrzańskich 2). Drewniana, najstarsza część budynku wybudowana została w latach 1880-81 dla hrabiny Róży z Potockich Krasińskiej (synowej wieszcza Zygmunta). Na cześć syna dom został nazwany „Adasiówką”.
W 1889 roku, po kupnie dóbr zakopiańskich, mieszkał tutaj kuzyn Róży Krasińskiej-Raczyńskiej, Władysław Zamoyski i tutaj właśnie do 1891 r. mieściła się Szkoła Pracy Domowej Kobiet. W 1899 roku współwłaścicielami „Adasiówki” stali się Antonina Majewska i dr Bronisław Chwistek, który w 1905 r., spłaciwszy kuzynkę, zorganizował tu lecznicę dla nerwowo chorych. Ten właśnie budynek i otaczający go park jest tłem akcji autobiograficznej powieści Stanisława Ignacego Witkiewicza „622 upadki Bunga”. W 1909 roku Towarzystwo Polskich Kapłanów Katolickich odkupiło od Chwistka „Adasiówkę” i przemianowawszy ją na „Księżówkę”, urządziło tu pensjonat dla księży.
W latach późniejszych dom znacznie rozbudowano. Autorami projektu najnowszej części „Księżówki” są Danuta Kopkowicz i Zbigniew Śliwiński. Bywali tu wszyscy najwybitniejsi kapłani polscy, m.in. kardynałowie Adam Sapieha, Stefan Wyszyński i Karol Wojtyła. Niekiedy odbywają się tu konferencje plenarne Episkopatu. W czasie pobytu Jana Pawła II w Zakopanem, w dniach 4-7 czerwca 1997 r. „Księżówka” była rezydencją papieża.